monrawee's profilePrareployPhotosBlogLists Tools Help
"นิทานหิ่งห้อย" ของเฉลียง
 
 
เด็กน้อยได้ยินเรื่องราวกล่าวขานมานาน หากใครได้จับหิ่งห้อยมาเก็บเอาไว้ใต้หมอน
นอนคืนนั้นจะฝันดี ฝันเห็นดวงดาวมากมาย
ฝันเห็นเจ้าหญิงเจ้าชายฝันแสนสวยงาม

เด็กน้อยนั่งตักคุณยายไต่ถามความจริง ยายยิ้มกินหมากหนึ่งคำไม่ตอบอะไรส่ายหัว

ใจเด็กน้อยจึงทบทวน อยากเห็นดวงดาวมากมาย
อยากเห็นเจ้าชายเจ้าหญิงอยากฝันสวยงาม

หิ่งห้อยนับร้อยนับพันส่องแสงระยิบระยับกันสว่างไสวไปทั้งต้นลำพู

เด็กน้อยแอบออกมาไล่คว้าแสงน้อยมาดู ใส่ไว้ในกล่องงามหรูซ่อนไว้ใต้หมอนแล้วนอนคอยฝันดี

ตื่นเช้าพอได้ลืมตามองเห็นคุณยาย มาแกล้งถามว่าเจอะอะไรสนุกแค่ไหนที่ฝัน

ใจเด็กน้อยจึงทบทวน ไม่ฝันเห็นอะไรมากมาย
รีบค้นเร็วไว ใต้หมอนเปิดฝานั้นดู

หิ่งห้อยในกล่องตอนนี้เหมือนหนอนตัวหนึ่งไม่สวยดังซึ่งตอนอยู่ใต้ต้นลำพูส่องแสง

ยายจึงยิ้มแล้วสอนตาม จะมองเห็นความงามที่จริง
อยากเห็นความจริงไม่เห็นอย่าขังความงาม

หิ่งห้อยนับร้อยนับพัน ส่องแสงระยิบระยับกันสว่างไสวไปทั้งต้นลำพู

เด็กน้อยแอบออกมาเปิดฝาแล้วแง้มมองดู หนอนน้อยในกล่องงามหรูก็เปล่งแสงสุกใสแล้วบินไปรวมกัน

เด็กน้อยนอนหลับสบายอมยิ้มละไม ใต้หมอนไม่มีกล่องอะไรไม่มีสิ่งใดถูกขัง

นอนคืนนั้นจึงฝันดี ฝันเห็นดวงดาวมากมาย
ฝันเห็นเจ้าชายเจ้าหญิงฝันแสนสวยงาม
 
เคยฟังมาหลายครั้งแล้ว แต่วันนี้ นี่เองที่ได้ฟังเนื้อเพลงอย่างจริงจัง
 
รู้สึกดีจังเลย
 
คนแต่งเค้าบอกว่า
 
"หิ่งห้อยเป็นสัตว์มหัศจรรย์มาก เหมือนเทพนิยาย
ดวงไฟเล็กๆที่บินได้ เวลาอยู่รวมกันเยอะๆ
แล้วมันเหมือนสิ่งมหัศจรรย์ เหมือนฉากหนึ่งในความฝันของเด็กๆ..
ทั้งที่จริงๆแล้ว เป็นแสงของแมลงหน้าตาน่าเกลียดตัวหนึ่ง เคยเห็นไหม..เหมือนเหลือบ

หิ่งห้อยเป็นตัวแทนของธรรมชาติที่แสนมหัศจรรย์ได้อย่างดี ความงามของมัน
เป็นความงามที่ห้ามกักขัง ธรรมชาติก็เช่นกัน เราขังเขาไม่ได้เลย
และถ้าผมจะเลือกตัวแทนของความฝันแห่งวัยเยาว์ ผมก็จะนึกถึงหิ่งห้อยก่อนเป็นลำดับแรก
ผู้ใหญ่ทุกคนมีโลกอีกโลกหนึ่งของตัวเอง โลกในวัยเด็กที่บริสุทธิ์สวยงาม
และทุกคนก็มีหิ่งห้อยคนละตัว เราปล่อยให้มันบินอยู่อย่างอิสระหรือเปล่า
เราขังมันไว้หรือเปล่า หรือเราได้ฆ่ามันเสียแล้ว".
 
ชีวิตทำงานที่วุ่นวาย ทำให้เราลืมอะไรไปบ้างรึป่าว
 
ชั้นว่าหิ่งห้อย ของชั้น ร่อแร่แล้วอ่ะ
 
อย่าลืมลองกลับไปดูหิ่งห้อยของตัวเองกันด้วยนะ
 
 
                          
 
P.S. เนื้อเพลงเค้าบอกว่า ถ้าเราปล่อยมันไปเราจะฝันดีล่ะ ใครลองปล่อยไปแล้ว ฝันว่าอะไร บอกด้วยนะ จะเอาไปตีเป็นตัวเลข มีของดีต้องแบ่ง ๆ กันนะเฟร้ย ^^

Blog


    May 02

    Computer Guru (แต่กรูไม่รู้)

                                                 
     
     
    จู่ ๆ ก็มีโอกาสได้ใช้พรสวรรค์ทางคอมพิวเตอร์ที่ซ่อนอยู่ ลึก ๆ
     
    เรื่องของเรื่องก็คือ ไปยืมโน้ตบุ๊ค บริษัทมาเครื่องนึง ไฮโซหรูหรามากกก ขอเรียกนามสมมุติว่า "น้องเดล"
     
    มาดูประวัติน้องเดลกันก่อน
     
    น้องเดล เนี่ยตอนแรกก็ดี ๆ อยู่ ทำงานดีขยันขันแข็ง แต่จู่ ๆ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ.. มันเจ๊งไปซะเฉย ๆ ไม่มีเหตุผล หยุดทำงานไปซะงั้น ก็เลยเป็นเหตุให้ต้องส่งไปให้ไอที (ใจดี๊ ใจดี) ดูให้
     
    คุณไอที ก็เลยจัดการลง Windows ให้ใหม่หมด แล้วส่งกลับมา (เฮ้อ เหนื่อย ก็เรื่องมันยาว)
     
    พอเอากลับมามันก็ดี ใช้งานได้ ขยันขันแข็งเหมือนเดิม
     
    ไอ้เราก็คิดว่าไหน ๆ ก็ต้องอยู่ด้วยกันซักพัก อย่ากระนั้นเลย โหลดเกมมาเล่นดีก่า แล้วพอจะคืนก็ค่อย ลบออก
    คิดได้ดังนั้นก็จัดแจง โหลดเกมมาเล่น เอา Bit Comet ลงโหลดเกมมาอีก อย่างบ้าคลั่ง...
     
    และแล้วน้องเดลก็ทรยศช้านนนน... มันเจ๊งอีกแล้ว เจ๊งไปโดยไม่บอกล่วงหน้า ไม่บอกลา ไม่มีโอกาสได้ลบบรรดาเกมที่ลงไปเลย ฮือ ๆ
     
    ถึงตอนนี้ ขอแนะนำตัวละครตัวที่ 2 ใช้นามสมมุติว่า "น้องเล"
     
    น้องเล เป็นโน้ตบุ๊คเก่าแก อยู่ด้วยกันมานานแสนนาน ทนมือทนตรีน มาก ๆ
     
    เนื่องจากน้องเดล เสีย น้องเลก็เลยต้องมารับใช้ชาติด้วยการ search net หาวิธีแก้ ซึ่งก็ดูเหมือนจะมีทางเดียวคือ ลง Windows ใหม่ ฮ่า ฮ่า กลับมาที่การเริ่มต้นอีกครั้ง
     
    ปัญหาก็คือไม่มีแผ่น Windows นี่แหละ..
     
    search อยู่ดี ๆ และแล้วความซวยก็มาเยือน น้องเลเกิดอาการ กระตุก ๆ ชักแด่ว ๆ อยู่ 2-3 ครั้ง แล้วก็ถอดใจ restart ด้วยตัวของมันเอง ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ตอนแรกก็นึกว่าผีหลอก แต่คิดอีกที ไม่น่าใช่ scan ไวรัสก็ไม่เจอ ซวยล่ะสิ
     
    สุดท้ายก็มาที่จุดเดิม..ลง Windows ใหม่
     
    อ้าว...เศร้า....
     
    และแล้วหนูน้อยก็กระเสือก กระสนจนได้แผ่น Windows มา (ขอบคุณนะคะ พี่กอล์ฟ) ทำการลง แบบงู ๆ ปลา ๆ ให้ไอ้น้องเลตัวเดียว ไม่กล้าไปยุ่งกะของบริษัทง่ะ ไอทีดุยังกะหมา (แล้วเมื่อกี๊ บอกว่าใจดี)
     
    ลง Windows เสร็จ ก็เกิดปัญหาเลยครับท่าน driver การ์ดจอ กะ การ์ดเสียงหาย ตายละวา..
     
    หาที่ download ก็ไม่เจอ โทรหาใครก็ไม่รับ เป็นช่วงชีวิตที่ตกต่ำสุด ๆ เลยทีเดียว คิดจะฆ่าน้องเลก่อน แล้วฆ่าตัวตายตามก็เห็นจะได้ไม่คุ้มเสีย เศร้าโศกเสียใจเป็นอีบร้าไปพักนึง
     
    และแล้ว ชั้นก็ตั้งสติได้ เริ่ม search หาวิธีแก้ จาก เพื่อนชาว net โหลดโปรแกรมมาประมาณ เจ็ดอัน หารุ่นของ VGA device กะ audio device
     
    ขอโทษนะคะ audio device ยังพอทำใจ เข้าใจได้ แต่ไอ้ VGA device เนี่ยมัน แม้วไรเนี่ย
     
    ผ่านไป 2 วัน ก็ยังหาไม่เจอ ขณะที่กะลังจะทำใจให้ชินกะ คอมใบ้ ตาก็เหลือบไปเห็น แต๊ แน่ว...
     
    มันมีแผ่น driver ให้มาตอนซื้อ คอมนี่หว่า อ้าว..อึ้ง
     
    ใส่แผ่นปุ๊บ install driver เสร็จปั๊บ ไม่ถึง 2 นาที
     
    แล้วที่ชั้นพยายามมา 2 วันมันไม่มีความหมายอะไรเลยใช่มั๊ย
     
    ไอ้แผ่น driver มันเป็นใคร มาชุบมือเปิบ เอาความดีความชอบไป (หรือมันเป็น คนขับรถ)
     
    ..ชั้นเกลียดแก..
     
    ป.ล. ตอนนี้น้องเลกลับมาเป็นปรกติแล้ว ส่วน อัพเดทอาการล่าสุดของน้องเดล ตอนนี้ยังพะงาบ ๆ ไอทีที่คลองเตยถอดใจแล้ว ส่งต่อมาที่ไอทีสำนักงานใหญ่ ถ้าไม่ได้ผล คงต้องปล่อยให้มันไปอย่างสงบ
     
    ร่วมส่งกำลังใจช่วยมันหน่อยนะคะ
     
    (นี่ชั้นยังสงสัยเลยเนี่ย ว่าชั้นทำมันเจ๊งป่าวฟระ)
     
                                                             
    March 28

    หาอะไรทำตอนรถติดดีก่า

    Hallo Klong Teuy!!!!
     
    ถ้าชีวิตคือการเดินทาง ตอนนี้ชั้นก็เดินทางมาอยู่ที่นี่แล้วล่ะ ---> คลองเตย
     
    ทำเลใหม่ ใจกลางเมือง ใกล้ศูนย์การค้า ใกล้แหล่งชอปปิ้ง ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา และที่สำคัญ ....."รถติดนรก"
     
    ก่อนหน้านี้ก็รู้อยู่หรอกว่ารถติด แต่ไม่ใช่รถเราหนิ จะกลัวอะไร แต่มาบัดนี้ ทุกวินาทีที่ผ่านไป เหมือนจะได้ยินเสียงเหรียญตกจากกระเป๋า ดัง แกร๊ง แกร๊ง!! ตลอดเวลา คิดแล้วใจหาย อยากจะเจาะน้ำมันมากลั่นเองหลังบ้านเจง ๆ - -"
     
    วันนี้มีวิธีแก้ฟุ้งซ่านตอนรถติดมาฝาก
     
    การที่จะทำให้ไม่ได้ยินเสียงตังค์หายไปจากกระเป๋าเรา ก็คือต้องหาไรฟังแก้เศร้า มีคลื่นวิทยุมาแนะนำค่ะ
     
    1. EFM 93.5
        ข้อดี :
                  1. คลื่นเพลงเพราะ เจาะลึกวงการบันเทิง- มีเพลงฟัง (แกรมมี่ล้วน) คลอไปกะข่าวบันเทิง เหมาะสำหรับคอบันเทิงอย่างเรา มีเกมตอบปัญหาดาราด้วย (ฟังคนอื่นตอบไม่ได้ แล้วอยากโดดถีบ ง่ายจะตายชัก) ข่าวบันเทิง สังเกตุแล้วว่าจะมาประมาณนาที ที่ 39 ของทุกชั่วโมง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับ ดีเจ แต่ไม่น่าจะเกินนาทีที่ 45 ถ้านานกว่านั้นสันนิษฐานว่า ดีเจหลับ
                  2. มีช่วงที่จะเปิดเพลงติดกันยาว ๆ ๆ ไม่มีดีเจคั่น อันนี้ดี ชั้นรำคาญ จะอยู่ปลายชั่วโมงก่อนข่าว ให้เวลา ดีเจไปกินข้าว
                  3. โฆษณาน้อย แปลกแต่จิง อันนี้อาจไม่ดีสำหรับคลื่นแต่ดีสำหรับคนฟัง ฮ่า ฮ่า
     
         ข้อเสีย:
                  1. ข่าวเยอะ ไม่รู้จะข่าวไปไหน (ถ้าอยากฟังข่าวชั้นไปฟังสรยุทธดีก่า) ว่างไม่ได้ต้องพักฟังข่าว เวลาที่ทุกคลื่นพักฟังข่าวกัน 7 โมง ก็เอาด้วย แต่มีแถมต่อถึง 8 โมง พอ 2 ทุ่มคลื่นอื่นมีข่าวพระราชกรณียกิจแป๊บนึง ชั้นก็เอาด้วย แถมอีกครึ่งชั่วโมง จะสาระไปไหนเนี่ย
                  2. ชักจะเปิดเพลง ดีเจ น้องไอซ์ มากไปหน่อยแล้ว
     
         จุดเด่น :แฉแต่เช้า 8 - 10 โมง จันทร์ถึงศุกร์ ต้องฟัง ๆ ขำโคตร ๆ (อันนี้เป็นเหตุให้ไปทำงานสายทุกเมื่อเชื่อวัน)
     
    2. GREEN WAVE
         ข้อดี :
                 1. เพลงฟังสบาย เก่ากึ๊ก เหมาะกะคนอย่างเรา ๆ ดีเจเสียงนุ่ม พูดจามีหลักการให้กำลังใจตะบี้ตะบัน มีคำคมบาดใจตลอดเวลา
                 2. ชอบมีช่วงประหลาด ๆ ให้คนโทร.มาฝากเสียงเล่าเรื่องของตัวเองให้เข้ากะหัวข้อประจำวัน อันนี้ฟังแล้วขำ ๆ (บางทีรำคาญ)
       
         ข้อเสีย :
                 1. บางทีฟัง ๆ ก็ง่วงเหมือนกันนะ
                 2. บางทีฟัง ๆ ก็เลี่ยนด้วย ประมาณว่าวันนี้คลื่นนี้ เธอดีเกินไปสำหรับชั้นแล้วล่ะ
       
         จุดเด่น : ข่าวต้นชั่วโมงคลื่นนี้จะช้ากว่าคลื่นอื่น ประมาณนาทีที่ 9 หรือ 10 เหมาะสำหรับคุณผู้ฟังที่เบื่อ ๆ ตอนต้นชั่วโมงที่คลื่นอื่นพร้อมใจกันรายงานข่าวกันหมด ถือว่าเป็นแผนการตลาดที่หลักแหลมทีเดียว ^^
     
    3. 105.5
         ข้อดี : ฟังเรื่องเล่าเช้านี้ตอนเช้า
     
         ข้อเสีย : โฆษณาเยอะ (มาก) ชอบตัดตอนกลาง ๆ ข่าว (บ่อย) ข่าวการเมืองตลอด (อันนี้คงไม่เกี่ยวกะคลื่นเค้า) ตอนบ่าย เย็นเปิดเพลงฝรั่งมังค่า ไม่วิจารณ์นะ ไม่เคยฟังง่ะ
     
    4. จส. 100
         ข้อดี :
                1. ฟังเวลาขับ ๆ รถไปแล้วรถติดกระทันหัน อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น (แต่ฟังทีไรไม่เคยรายงานตรงกะที่ ที่เราอยู่ซักกะที)
                2. ส่งเสริมสถาบันครอบครัว ชอบมีแม่ให้เด็กโทร.มารายงานตอนเช้า ๆ "วิภาวดีขาเข้า การจราจรกระจุกตัวฮับ ขาออกไหลไปได้เรื่อย ๆ" เด็กบ้านไหนพูดจากันแบบนี้บ้างฟระ
        
          ข้อเสีย : ถ้ามีอย่างอื่นฟังก็ไม่ฟังอันนี้อ่ะ
     
          จุดเด่น : คลื่นนี้พิเศษ ไม่มีข่าวตอน 7 โมงเช้า แปลกแต่จิง สำหรับคนที่ไม่อยากฟังข่าว เบื่อสาระ หันมาฟังเด็กรายงานจราจรแทน เพลิดเพลินดี
     
    (ปล. เคยถามเพื่อนว่า อยากฟัง จส. 100 มากเลย แต่ไม่รู้คลื่นไหน เพื่อนด่าว่า "อีบ้า ก็ 100 ไง จส. 100 ให้ฟังคลื่น 1800 รึงัย" เออ จิง)
              
    พอแค่นี้ก่อนดีกว่า เหนื่อยแล้ว ไว้ค้นพบคลื่นใหม่ ๆ จะมาบอกอีก 555
     
    แถมอีกนิด มีซีดีมาแนะนำ
    "วิยะดา โกมารกุล ณ นคร" ฟังแล้วเย็นใจ ใจเย็นเหมาะกะการขับรถในกรุงเทพมหานคร
     
    เราก็ฟังแผ่นนี้แหละตอนที่ขับชนมอเตอร์ไซด์
     
    แนะนำ !!!! ฟันธง
        
                                                                               
    March 02

    คุณจะซวยได้แค่ไหนกัน....

     
    วัน ๆ นึง คุณจะซวยได้แค่ไหน...
     
    ..ในช่วงเวลาที่ยุ่ง ๆ ที่สุดของอาทิตย์ มีคนเปิดประตู เอางานมาโยนให้เพิ่ม..
    ..งานที่เพิ่มขึ้นมานั้น เร่งมากกกด้วยย จะเอาปลายอาทิตย์ แล้วเอามาให้ วันพฤหัส ตอน 5 โมงกว่า ๆ (สบายดีอยู่ป่าวคะพี่)..
    ..งานใหม่นั้น บังเอิญเป็นงานเดียวกะอันเก่า ที่มั่วสุด ๆ ไม่รู้เรื่องเลย แถมลืมสนิท - -"..
    ..ที่พึ่งสุดท้าย ย้ายไปเป็นใหญ่เป็นโตที่อื่นแล้ว..
     
    แล้วความซวยจะมากขึ้นแค่ไหน ถ้า..
     
    ..คนที่เอางานมาให้ เข้ามาตอนกำลังเล่น Super Mario 3 อย่างเมามัน..
    ..แถมปิดไม่ทันอีกตะหาก..
     
    เฮ้อ ตรูล่ะหน่าย..
     

    February 25

    หนังแนะนำ

                  
    วันนี้ไปซื้อ DVD มาเรื่องนึง มาดูเวลาพักผ่อนยามบ่าย (พูดง่าย ๆ ก็คือ เวลางานนั่นเอง)
    ดู ๆ ไปแล้วรู้สึกดีอ่ะ รู้สึกดีแว่บ ๆ
     
                                       
    "Must Love Dogs"
    (สปอยล์นิด ๆ - สำนวน pantip นี่หว่า)
                                         
     
    อ่านจากชื่อเรื่องก็รู้แล้วว่าต้องมีหมามาเกี่ยว แต่ปรากฏว่าทั้งพระเอก-นางเอก ไม่ได้มีหมาเป็นของตัวเองเลย แปลกดี
     
    เรื่องก็ประมาณทั้งพระเอก นางเอกผ่านชีวิตแต่งงานที่ล้มเหลวกันมาแล้ว สิ้นหวัง ว้าเหว่ เหงา เศร้า เหมือนชีวิตชั้นไม่มีผิด ถ้าตัดไอ้ตรงแต่งงานกะหย่าไปนะ
     
    สุดท้ายต้องใช้วิธีสุดสิ้นหวัง นั่นก็คือ หาคู่ทางเน็ต
    แล้วก็เจอกัน ตามหลักหนังแนวนี้ทั่วไป ไม่มีไรใหม่
     
    แต่รวม ๆ แล้วดีนะ ชอบ ๆ
     
    ดูหนังแนวนี้มันก็ดีอย่างนี้แหละ ดูแล้วก็รู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
    ฟ้าถล่มแผ่นดินทลายยังไง ยังไงมันก็จบดี เดาได้ ควบคุมได้
     
    .....ชอบ.....
     
    ก็ชีวิตจริงมันควบคุม กำหนดให้จบดีเหมือนในหนังได้เมื่อไหร่ล่ะ
                                                                                
     
    ชอบตอนที่นางเอกไปซื้อไก่ แล้วคนขายก็คะยั้นคะยอให้เพิ่มเงินอีกนิดจะได้ โน่นได้นี่
    นางเอกก็พยายามบอกว่าไม่เอา เอาแค่ชิ้นเดียวพอ คนขายก็คะยั้นคะยอ
    สุดท้ายนางเอกก็เลยด่าไปว่า ชั้นอยู่คนเดียวกินคนเดียว ก็เศร้าพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องเอาสารพัดไก่ไปแขวนให้เศร้าเข้าไปอีกหรอก...
     
    คือ เค้าเป็นนางเอกอ่ะค่ะ
     
    ถ้าเป็นเราคงเอามาทั้งหมดแล้วฟาดคนเดียวเรียบ 55
    February 13

    แฮปปี้ วาเลนไทน์ เดย์

    และแล้ว มันก็มาถึง
    วันที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในรอบปี
    วันที่น่าหดหู่ใจที่สุดในรอบปี
    วันนี้นี่เอง....
     
    วาเลนไทน์
     
    วันก่อนดูหนังเรื่อง "The parent trap" รอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ได้ยิน soundtrack เพลงนี้ เพราะมากเลย เข้ากะบรรยากาศ
     
    L-O-V-E

    L is for the way you look at me
    O is for the only one I see
    V is very, very extraordinary
    E is even more than anyone that you adore can

    Love is all that I can give to you
    Love is more than just a game for two
    Two in love can make it
    Take my heart and please don't break it
    Love was made for me and you

    L is for the way you look at me
    O is for the only one I see
    V is very, very extraordinary
    E is even more than anyone that you adore can

    Love is all that I can give to you
    Love is more than just a game for two
    Two in love can make it
    Take my heart and please don't break it
    Love was made for me and you
    Love was made for me and you
    Love was made for me and you

    ...

    ..

    .

    Happy Valentine's Day นะคะ ทุกคน

     
                                                                        
    February 07

    เหนื่อยใจ

     
     
    เค้าว่ากันว่า ชีวิตคือการเดินทาง
     
    ยิ่งเดินทางมาก ยิ่งได้ประสบการณ์มาก บางประสบการณ์เราไม่ได้หาได้
    จากการเรียนในห้องเรียนหรือการนั่งทำงานบนโต๊ะทำงาน
     
     
    แต่ โทษทีนะคะ
    .
    .
     . 
    ไม่ได้อยากได้ประสบการณ์ขนาดนั้นอ่ะ - -"
     
    2 อาทิตย์ที่ผ่านมา เดินทางไปแล้ว 3 ครั้ง แถมมีครั้งที่ 4 จ่อคิวมาติด ๆ
     
    กรุงเทพ-พิษณุโลก-ลานกระบือ   ลานกระบือ-พิษณุโลก-กรุงเทพ
    กรุงเทพ-หาดใหญ่-สงขลา   สงขลา-หาดใหญ่-กรุงเทพ
    กรุงเทพ-พิษณุโลก-ลานกระบือ   ลานกระบือ-พิษณุโลก-กรุงเทพ
     
    จิง ๆ ไม่น่าจะเหนื่อยเท่าไหร่นะ (ไม่ได้ไปภูกระดึงซะหน่อย)
    แค่ขับรถมาจอดที่ทำงาน นั่งแท็กซี่ไปสนามบิน ขึ้นเครื่องแล้วก็มีคนมารับ
    ไม่ต้องกระเสือกกระสนเลยซักแอะ
     
    แต่เหนื่อยอ่ะ
     
    เหนื่อย
     
    เหนื่อย
     
    เหนื่อย
     
    มันจะไม่ไหวแล้วนะ ตอนนี้คิดอย่างเดียว ให้ไอ้ครั้งสุดท้ายเนี่ย มันผ่านไปซะที
     
    เหนื่อย....
     
    February 02

    Today in the past

    1st February
     
       
                
    1587     Queen Elizabeth I ของอังกฤษ ลงนามสั่งประหาร Mary Queen of Scots

    1884     Oxford English Dictionary  ถูกตีพิมพ์เป็นครั้งแรก

    1893     Thomas A. Edison นักประดิษฐ์ชาวอเมริกาเปิดสตูดิโอถ่ายหนังแห่งแรกของโลกที่ New Jersey

    1899     สหรัฐอเมริกา ประกาศยึดเกาะกวม ในมหาสมุทรแปซิฟิก ต่อจากสเปน

    1930     หนังสือพิมพ์ The Times ของอังกฤษ ตีพิมส์ Crossword Game เป็นครั้งแรก

    1974     ไฟไหม้ครั้งใหญ่ในเมือง Sao Paolo, Brazil ตึก 25 ชั้นพังราบ มีผู้เสียชีวิต 189 คน บาดเจ็บ 293 คน

    1978      ผู้กำกับรางวัลออสการ์ Roman Polanski หนีประกัน บินไปฝรั่งเศส หลังโดนจับข้อหาข่มขืนเด็ก อายุ 13 ทำให้ไม่สามารถเดินทางเข้าสหรัฐได้จนถึงทุกวันนี้

    2003      กระสวยอวกาศ Columbia ตกขณะเดินทางกลับสู่โลก ที่ Texas นักบินอวกาศเสียชีวิต 7 คน

    2004      Janet Jackson เสื้อหลุดโชว์เต้ากลางงาน SuperBowl

     

               

     

    วัน ๆ นึง มีเหตุการณ์เกิดขึ้นตั้งมากมาย บางเหตุการณ์เกิดขึ้น แล้วก็ถูกบันทึกไว้ บางเหตุการณ์เกิดขึ้น จบลง แล้วทุกคนก็ลืมมันไป

     

    เหตุการณ์บางเหตุการณ์ เป็นเรื่องที่น่าจดจำของคน ๆ นึง แต่อาจเป็นเรื่องที่ไม่เคยใส่ใจของใครอีกหลาย ๆ คนก็ได้

     

    แต่เชื่อเถอะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทุกเรื่องที่เกิดจะต้องมีความหมายกับใครคนใดคนหนึ่งเสมอ

      

    1983     เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ น่ารักคนนึง ลืมตาขึ้นดูโลกใบนี้เป็นครั้งแรก ^^ 

                                                                     

    January 22

    เดินสาย

    วันนี้เดินสายงานรับปริญญามาค่ะ
     
    ตอนเช้าไปงานซ้อมรับปริญญาของเดียร์ ที่ ม.กรุงเทพ ตอนบ่ายไปงานรับปริญญาของหยิน ที่ ศูนย์สิริกิติ์ แล้วตกเย็นพวกเราก็ไปร้องเกะ กันมา 4 ชั่วโมง 5 คน (ทำได้งัย)
     
    ไม่ได้เจอเพื่อน ๆ มานาน น๊าน นาน ได้มาเจอกัน อีกทีมันก็ดีเหมือนกันนะเนี่ย
     
    เคยมีเพื่อนคนนึงบอกว่า พวกเราอยู่ด้วยกัน กิน นอน ด้วยกันมา 6 ปี เห็นส่วนที่ดีที่สุด ส่วนที่แย่ที่สุดของกันและกันมาหมดแล้ว ผ่านช่วงเวลาที่หลายคนบอกว่าเป็นช่วงเวลาที่สุขสดใส ที่สุดในชีวิตร่วมกันมา กอดคอกันหัวเราะ ร้องไห้ด้วยกันในหลาย ๆ เรื่อง มันต่างจากเวลาที่เราพบเจอคนใหม่ ๆ ในชีวิต
     
    เราไม่เคยต้องการหรือว่าคาดหวังสิ่งที่ดีกว่านี้จากก้นและกัน และก็ไม่เคยต้องมาผิดหวัง เสียใจเมื่อเค้าไม่เป็นเหมือนที่เราอยากให้เป็น
     
    เราไม่ได้โทรหากัน เล่าเรื่องราวในชีวิตของกันให้กันฟังทุกวัน แต่นาน ๆ ครั้งเรามาเจอกัน มานั่งคุยถึงชีวิตในช่วงที่ผ่านมา มานั่งหัวเราะในเรื่องวันเก่า ๆ เห็นโปสเตอร์โปรโมตหนังเรื่อง "เด็กหอ" เราก็หันมามองหน้ากันแล้วหัวเราะ คิดถึงเรื่องเดียวกัน
     
    ทุกวันนี้ เราทุกคนก็มีเส้นทางชีวิตของตัวเอง แทบไม่ได้เกี่ยวข้องกัน แต่เรารู้ดี เวลาไหนถ้าใครมีทุกข์ มีเรื่องราวในชีวิต แค่ได้นั่งลง แล้วเล่าให้กันฟังก็พอแล้ว บางครั้งไม่ต้องมีคำปรึกษา วิธีแก้ปัญหา แค่ได้ระบายให้ใครซักคนที่เรารู้ว่าเค้าห่วงใยเรา ก็พอแล้ว ไม่ใช่เหรอ....
     


    ชีวิตบางช่วงที่เกี่ยวกัน เราได้แลกเปลี่ยนซึ่งความฝัน
    หลายครั้งหลายหนหัวใจไม่ตรงกัน แต่รู้กัน ต่างคนมีน้ำใจ

    เธอไม่ต้องนวลดั่งดวงจันทร์ และฉันไม่ใช่ดวงตะวันฉาย
    เราเพียงเป็นคนคบกันตามสบาย เมื่อร้างไกลห่วงใยก็แล้วกัน

    ไม่สำคัญว่าเธอมีใคร ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน
    ไม่สนใจเมื่อเธอสุขสันต์ ขอรู้เพียงวันที่เธอไม่มีใคร

    ยังไม่ประคองถ้าเธอล้ม ถ้าเธอลุกขึ้นยืนได้เองไหว
    ขอรู้ขอเห็นว่าเธอเดินเองได้ จะขอมองดูไกลไกลอย่างชื่นชม

    ไม่สำคัญว่าเธอมีใคร ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน
    ไม่สนใจเมื่อเธอสุขสันต์ ขอรู้เพียงวันที่เธอไม่มีใคร
    ไม่สำคัญว่าเธอมีใคร ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน
    ต่างหนทางของต่างเรานั้น ถึงแม้ว่าเราจะไกลสักเพียงไหน

    ไม่รักแต่คิดถึง
     

    January 17

    อันนินทากาเล..

       

    โฮะ โฮะ โฮะ...

     

    วันนี้ได้ฤกษ์ เอาเพื่อนมาเผากันหน่อย หลังจากห่างหายมานาน เรื่องมันมีอยู่ว่า...

     

    กระทาชายนายหนึ่ง สมมุตินามตามท้องเรื่องว่า "ปุ้น" (นามสมมุติ)

     

    ปุ้น เป็นหนุ่มน้อย อายุอานามประมาณ 23 ปี มีหน้าที่การงานมั่นคงเป็นหลักแหล่งถาวรอยู่ที่ อ.ลานกระบือ จ. กำแพงเพชร (ซึ่งคิดว่าจะอยู่นี่ไปอีกทั้งชีวิต)

     

    เย็นวันหนึ่ง ปุ้น ขับรถส่วนตัวมุ่งหน้าไปงานเลี้ยงของบริษัท ด้วยความประหยัด กลัวว่าถ้าเปิดไฟเลี้ยวจะเปลืองแบต เปลืองน้ำมัน จึงหักพวงมาลัยเลี้ยวตามใจนึก

     

    โคร้ม ตุ้ม กุก กัก กุก กัก...

     

    หันไปดูอีกที เจอเด็กหนุ่มอีกคนขี่มอเตอร์ไซด์ขนาบข้าง เอามือคลำแขนป้อย ๆ พ่อหนุ่มปุ้น เกิดความสงสารเห็นใจ ประกอบกับความมืดไม่เห็นอะไร จึงทำใจดีปล่อยเด็กไป (จิง ๆ แล้วเนี่ย มันผิดนะ มันไม่ใช่พระเอก - ผู้แต่ง)

     

    ขับมาถึงงาน มีแสงสว่าง รำไร รำไร ปุ้นจอดรถ เดินลงไปดูรอย

     

    จ๊ากกก...(เว่อร์ - ผู้แต่ง)

     

    รถใหม่เอี่ยม ไม่เคยผ่านราคีคาว มีรอยประทับเป็นที่ระลึก เป็นรูปแฮนด์มอเตอร์ไซด์ แม้เสียดาย สุดหัวใจ แต่หนุ่มปุ้น จัดการพลิกวิกฤตเป็นโอกาสทันที ด้วยวิธีการอันแยบยล....

     

    ซื้อหวย เลขรถ

     

    หลังจากปลอบใจ (หลอกตัวเอง) ว่าซื้อเพื่อทำบุญแก่คนตาบอดที่มาขาย ปุ้นจัดการซื้อลอตเตอรี่คู่ละ 100 บวกกับเลขท้าย 2 3 ตัวอีกเป็นจำนวนมาก ได้บุญด้วย ได้เงินซ่อมรถด้วย อาจถูกชุดใหญ่ได้ลงหน้าหนึ่งอีกตะหาก คิดได้ดังนี้แล้วปุ้นก็นอนหลับฝันถึงเงินมหาศาล..

     

    วันหวยออก

     

    วันนี้ช่างสดใสเสียจิง ๆ ปุ้นคิด ออกจากบ้าน อากาศเย็นสบาย ลมพัดแผ่ว ๆ ใบไม้ไหว หยอย ๆ ปานประหนึ่งจะกวักมือเรียกดวง

     

    ถูกหวยแน่กรู ปุ้นคิดฝัน

     

    4 โมงเย็น หวยออก 747

     

    เพื่อนที่แสนดี เมื่อรู้ข่าวจึงโทร ไปหาทันทีด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

     

    แพร : เป็นงัยบ้าง (เป็นห่วง กลัวเพื่อนเสียตังค์เยอะ)

    ปุ้น : แพรรรรร ปุ้นซื้อ 72

    แพร : ฮ่า ๆ สมน้ำหน้า เสียไปเท่าไหร่ละแก

    ปุ้น : พันนึง ถือว่าทำบุญให้คนตาบอด (ใจบุญขึ้นมาเชียว - ผู้แต่ง) แต่ปุ้นอาจจะถูกรางวัลที่ 2 ก็ได้นะแพร

    แพร : (จนด้วยถ้อยคำ) เออ ชีวิตคนอยู่ได้ด้วยความหวังว่ะ 

     

    หลังจากคุยกะเพื่อนที่แสนดีแล้ว ปุ้นจึงกลับบ้านด้วยความสบายใจ ไม่ถูกรางวัลเลขท้าย อาจมีรางวัลที่ 2 3 4 ตามมา

     

    พ่อหนุ่มปุ้นเก็บของที่ห้องเสร็จ จึงจัดการตามล่าหา "เรียงเบอร์" ทันที

     

    อากาศขะมุกขมัว โพล้เพล้ แต่แสงสว่างแห่งความหวังยังเจิดจรัส อยู่ในแววตาของปุ้น

     

    ในที่สุด ปุ้นก็พบกับคนที่จะช่วยได้

     

    ปุ้น : ป้าครับ ป้า แถวนี้มีเรียงเบอร์ขายมั๊ยคะรับ

    ป้า : (มองหน้านิ๊สนึง) หน้าตาหล่อเหลาเยี่ยงนี้ เล่นหวยด้วยรึพ่อ (ป้าขายลูกชิ้น หรือลิเกเก่าวะเนี่ย - ผู้แต่ง)

    ปุ้น : ป่าวคะรับป้า เพิ่งเล่นงวดนี้งวดแรกคะรับ (โกหก - ผู้แต่ง) พอดีขับรถไปชนมาคะรับ

    ป้า : (มองหน้าอีกนิ๊สนึง) อืม มิน่าล่ะ ถึงว่า "หน้าบวมเชียว"

    ปุ้น : @#%$@%!#@%

     

    นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า : "นอกจากจะถูกแ-ก แล้วคุณอาจถูกด่า ไปด้วย พร้อม ๆ กัน"

     

                                   

     

    ด้วยความปรารถนาดีจาก .... ผู้แต่ง (แกเป็นใครกันเนี่ย)

    January 12

    กระทู้แนะนำ

                            

    วันนี้เอากระทู้แนะนำ ห้องลุมพินี ของ pantip มาฝากค่ะ

     

    ปรกติก็ไม่ค่อยได้เข้าหรอก เวปนี้ พอดีวันนั้นผ่านไปเจอ

    คงโดนใจหลาย ๆ คนล่ะ เนอะ ไม่งั้นคงไม่ได้ขึ้นเป็นกระทู้แนะนำหรอก

     

    L3996420 การหายสาบสูญไปเฉยๆของคนที่คุณเคยสนิท เคยคบ.. ครั้งสุดมันเป็นยังไง ก่อนการจากกัน

     

    เค้าว่ากันว่า ชีวิตคนก็เหมือนวงกลม ที่หมุนไปเรื่อย ๆ

    การพบเจอใครหลาย ๆ คนก็เปรียบเหมือนกับ วงกลมของเรา ไปชนกะวงกลมของคนอื่น

    หมุน ๆ ไป ก็ถึงจุดที่วงกลม 2 วง ต้องแยกกัน วงกลม 2 วงไม่มีวันจะหมุนไปด้วยกันตลอดไปได้หรอก

     

    (อันนี้ ชั้นเถียง ถ้าหมุนทางเดียวกันด้วยความเร็วคงที่ ความเร่ง เท่ากับ 0 น่าจะได้นะ แต่มันก็ไม่ซึ้งอ่ะดิ)

     

    ต่อ ๆ

     

    ก็เหมือนคน 2 คน ที่พบกัน ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องจากกันเสมอ

     

    น่าเศร้าเนอะ

     

    วงกลมบางวง หมุนไปด้วยกัน แล้ววันนึงวงนึงก็หยุดหมุนไปซะเฉย ๆ

    วงกลมบางวง หมุนไปด้วยกัน ด้วยความเร็วไม่เท่ากัน ซักวันก็ต้องแยกจากกัน

    วงกลมบางวง หันไปหมุนกับวงกลมวงอื่น (ที่กลมกว่า ????)

    แล้ววงกลมอีกบางวง ก็หมุนไปคนละทางซะเฉย ๆ

     

    มันก็ขึ้นอยู่กับที่ว่าใคร จะเป็นคนที่เดินจากไป ใครจะเป็นคนถูกทิ้งไว้กลางทาง

    รอคอยคนที่จากไปและถามถึงเหตุผลที่ไม่เคยจะรู้

     

    ลองไปอ่านกันดูนะคะ กระทู้นี้ เศร้าสุดในรอบปีเลยทีเดียว (แกแน่ใจได้ยังงัยเนี่ย)

     

                     
    January 05

    สวัสดีปีใหม่ โย่ โย่

    ในที่สุดก็ก้าวเข้ามาสู่ปีใหม่ แล้ว
      
    เอารูปดวงอาทิตย์สุดท้ายของปีที่แล้วมาฝาก..
     

    ^

    ^

    31st December 2005 5:40 PM

     

    รูปต่อไปเป็นท้องฟ้า ของปีใหม่

    (ตื่นมาดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น พอรู้สึกตัวอีกทีก็นี่แหละ ได้แต่ภาพท้องฟ้ามา)

    ^

    ^

    1st January 2006 10:30 AM

     

    ปีใหม่ปีนี้ก็เหมือนทุก ๆ ปี ตื่นแต่ไก่โห่ ไปตักบาตร ก็ชั้นอ่ะธรรมะ ธรรมโมนะยะ

     

    เวลาไปตักบาตรวันปีใหม่ อากาศเย็น ๆ มีเพลงปีใหม่ลอยมา (โหยหวน) แล้วรู้สึกดีแปลก ๆ

    แต่ปีนี้ยังไม่ได้ยินเสียงเพลงปีใหม่เลยอ่ะ กลายเป็นเพลง "ริมฝั่งน้ำ" ซะได้

    ไหนริมฝั่ง ไหนน้ำฟระ (คะ) - -"

     

                 

     

     ถ่ายมาไม่มีรูปคนเลย เพราะเหตุการณ์ตอนตักบาตรผ่านไปเร็วมาก จับภาพไม่ทันจริง ๆ

    พระเดินมา เปิดบาตร ยกมือไหว้ โยนของลงบาตร ไหว้อีกที เสร็จแล้ว

    แล้วของตักบาตรมีคนละชุดเท่านั้นนะคะ ไม่มีโอกาสพลาด โยนแล้วไม่ลงบาตร ก็ไม่ได้บุญ

     

     

    รูปนี้เป็นการยืนยันว่าถ่ายมาจากสถานที่จริง ณ ชุมชนแห่งหนึ่ง ริมชายแดน

     

    รูปสุดท้ายแล้ว สวัสดีปีใหม่ จ้า

     

     

    December 28

    ส่งท้ายปีเก่า

     
                                 
     
         
     
    ไหน ๆ ก็จะหมดปีแล้ว เพิ่งจะได้ฤกษ์ อัพ space ซะที
     
    วันนี้จะลองไล่ดูสิ่งที่ได้ทำ ไม่ได้ทำในปีที่ผ่านมาดีก่า
     
    ปี 2548 ปี...(ชวด ฉลู ขาล เถาะ ปีไรหว่า)
     
    ปีนี้เรื่องที่สำคัญที่สุด ก็คือ แต่น แตน แต๊น เป็นปีที่เรียนจบ เย้ ยังจำวันสอบ
    วันสุดท้ายได้เลย กับเรียงความหัวข้อ "reservoir engineering ในความคิดของข้าพเจ้า" ชอบ ๆ
     
    4 ปีที่บากบั่น พากเพียร ขยันเรียน เขียนอ่าน (คำขวัญวันเด็กปีไหนฟระ)
    ชีวิตที่อยากเรียนก็ไปเรียน วันไหนฝนตก แดดแรงก็หยุด วิชาไหนเรียนเช้าก็หยุด
    โกรธอาจารย์ก็หยุด หายไปแล้ว เฮ้อ คิดถึงจัง
     
    ปีนี้ รับปริญญาด้วย อันนี้พลาดไม่ได้ วันก่อนรับตื่นเต้น วันรับทรมานโคด ๆ แต่รับมาแล้ว รู้สึกดีแปลก ๆ ^^
     
    เป็นปีแรกที่สามารถหาเงินเลี้ยงตัวเองได้ มิน่าเชื่อ อิอิ ในที่สุดเราก็มีงานทำเป็นหลัก เป็นฐาน ในองค์กรเพื่อประชาชน วู้วู้(หลายคนอาจจะสงสัย ว่ากำไรของปตท. ไปอยู่ไหน...)
     
    ปี 2548 เป็นปีแห่งการเดินทาง รู้สึกว่า เดินทางมากว่าที่เคยเดินมาทั้งชีวิต ต้นปี ไปอ่าวมะนาว ไประยอง กลางปีต้องไปตกระกำ ลำบากที่พิษณุโลก-กำแพงเพชร มาเดือนนึง
    ไปอุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า ไป field trip ภาคเหนือ ไปเขาค้อ น้ำหนาว เดินป่า
    เหมือนกลัวจะไม่ได้เดินอีกทั้งชีวิต
     
    แต่ชั้นไม่ไปนะ ภูกระดึง น่ะ
     
    ปีนี้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ เหมือนคนทำงานทั่ว ๆ ไป ตื่นเช้า ขับรถไปทำงาน ทำงานงก ๆ
    ตกเย็นกลับบ้าน นอน ตื่นเช้า ทำงาน เหมือนหนูถีบจักร นาน ๆ ทีจะมีเรื่องให้ตื่นเต้นที เช่น พรีเซ้นต์งาน โดนย้าย ร้องไห้ เป็นต้น
     
    ปีนี้ยุ่งกะยานพาหนะเป็นพิเศษ มีสถิติมาให้ดูกัน
     
    ชน (ไม่มีคู่กรณี)               อันนี้นับไม่ถ้วน
    ชน (มีคู่กรณีตัวเป็น ๆ)        2  ครั้ง
    จ่ายเงิน,โดนจ่ายเงิน          ไม่มี (เจ๋งป่ะล่ะ)
    โดนจับ                            2 ครั้ง
    เสียค่าปรับ,โดนใบสั่ง         ไม่มี (เจ๋งอีกแล่ะ)
     
    รวม ๆ แล้วเนี่ย ปีนี้ก็มีทั้งดี ทั้งร้ายเหมือนกะปีที่แล้ว นั่นแหละ แล้วก็คงจะเหมือนกะปีหน้า ปีต่อ ๆ ไปด้วย
     
    ขอให้ปีหน้า เป็นมีที่มีดีมากกว่าร้าย ก็พอแล้วเนอะ
     
    สุขสันต์วันปีใหม่ นะทุก ๆ คน
     
                                         
    November 27

    How to cry in the boss office

     
    ร้องไห้อย่างไร ในห้องเจ้านาย
    โดย..ผู้มีประสบการณ์ตรง
     
        
     
    การร้องไห้ต่อหน้าเจ้านายนั้น ไม่ได้ทำกันง่าย ๆ วันนี้มีกลเม็ด เคล็ดลับจากผู้มีประสบการณ์ตรงมาฝากกัน
     
    ข้อแรก.. มีจุดมุ่งหมายในการเศร้าที่แน่นอน พยายามโฟกัสความเศร้าไปที่จุดนั้น
                จุดเดียว อย่าเศร้าพร่ำเพรื่อ ถ้ามีจุดเศร้าแยกเป็นหลายจุด ให้หาจุดที่กดดัน
                ที่สุด ไม่งั้นจะร้องไปพูดไป หลายช็อต จับความไม่ได้
     
    ข้อสอง.. อุปกรณ์ต้องพร้อม อันนี้สำคัญมากกกกก หมายความถึง กระดาษทิชชู
                 ต้องเตรียมที่มีคุณภาพดี ไม่ลอกร่อน (ไม่ใช่โฆษณา สีทาบ้านนะจ๊ะ)
                 กรุณาเตรียมมาเอง อย่าไว้ใจกระดาษทิชชูบนโต๊ะเลขา
                 เพราะบางที่..ลอกอิ๊บอ๋ายเอย ถ้าเตรียมผ้าเช็ดหน้าได้จะดีมาก
                 แสดงถึงการเตรียมพร้อม
     
    ข้อสาม.. ตามที่บอกไว้ในข้อแรก ถ้าเรามีจุดกดดันหลายจุด ให้หาจุดเศร้าสุดเพียงจุด
                เดียว ส่วนเวลาที่พูดถึงจุดอื่น ๆ ยังมีสัญสักษณ์แสดงความเศร้าอื่น ๆ อีก เช่น
                น้ำตาคลอ เสียงสั่น ๆ เป็นการเรียกน้ำย่อยที่ได้ผลใช้ได้ทีเดียว
     
    ข้อสี่.. พูดให้ตรงประเด็น เน้น ๆ เข้าถึงประเด็นอย่างรวดเร็ว อย่าวกวน มิฉะนั้นจะงงเอง
             ทั้งคนพูด คนฟัง ใช้คำง่าย ๆ เพราะเวลาพูดพลางร้องพลางมันจะฟังยากมาก
             อาจทำให้การสื่อสารผิดพลาดได้
     
    ข้อห้า.. คิดท่าร้องไห้ และท่าซับน้ำตาให้ดูดีหน่อย เพราะอาจมีช็อตต้องโชว์เดี่ยว
              เมื่อเจ้านายพูดว่า "ตามสบายครับ" แล้วปล่อยเราร้องไห้บ้าไปคนเดียว
     
    ข้อหก.. ถ้าบังเอิญใช้ทิชชูคุณภาพไม่ดี มีขุยติดตามที่ต่าง ๆ อย่าลน ค่อย ๆ ใช้มือหยิบ
               ออก บางทีเจ้านายอาจช่วยชี้แนะ "ตาซ้ายครับ ตาซ้าย ขึ้นอีกนิดครับ" ถ้ามี
               เศษกระดาษตกตามพื้น ให้ใช้ทีเผลอหยิบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว อย่ารีรอ
     
    ทีนี้เราก็มีเคล็ดลับการร้องไห้ในห้องเจ้านายแล้ว
    เข้าห้องเจ้านายคราวหน้าอย่าลืมเตรียมผ้าเช็ดหน้าไปด้วยนะคะ
                                                                       
     
    November 25

    fwd เมลล์

           

     


     

    วันนี้ ได้ fwd เมลล์มาอันนึง ลองอ่านกันดูนะ
     
    กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.


    มีหญิงสาวคนหนึ่งผิดหวังในรักเนื่องจากคนรักของตนได้มาทิ้งไป

    จึงกำลังจะฆ่าตัวตาย

    ขณะนั้นเองมีพระธุดงส์รูปหนึ่งผ่านมาพบเข้า

    จึงได้กล่าวให้สติกับสีกา ว่า "โยมจะทำอะไรรึ"

    หญิงสาว "อิชั้นจะฆ่าตัวตายเพราะไม่รู้จะอยู่ไปทำไม
    มีแฟน แฟนก็มาทิ้งไปเจ้าค่ะ"
    หญิงสาวตอบ พระธุดงส์จึงได้เทศนาให้หญิงสาวฟังว่า

    "เหตุใดโยมจึงต้องเสียใจเล่าในเมื่อคนที่ควรจะเสียใจควรจะเป็นแฟนของโยมสิ"

    หญิงสาวหยุดคิดและถามกลับไปด้วยความสงสัยว่า"ทำไมล่ะเจ้าคะ"

    พระธุดงส์ตอบว่า"ในเมื่อโยมมิได้สูญเสียสิ่งที่สำคัญไปเลยน่ะสิ"

    หญิงสาวตั้งใจฟังพระธุดงส์แล้วก็ตอบกลับไปว่า

    "ไม่จริงหรอกค่ะดิชั้นสูญเสียแฟนอันเป็นที่รักยิ่งไปนะเจ้าค่ะ"

    พระธุดงส์ตอบ"โยมได้สูญเสียคนที่มิได้รักและห่วงใยโยม
    ซึ่งจะมีค่าอันใด แต่แฟนโยมซิที่สูญเสียคนที่รักและห่วงใยเค้าเช่นโยม ใครควรจะเสียใจกว่ากันล่ะโยม"
     
    วันนี้เอาทางธรรมเข้าข่ม อ่านเอาไว้ปลอบใจตัวเอง เข้าไปนะ
    ทุกคน อิอิ           
     

     

     

    November 23

    กุ๊กกิ๊กช่วยเกา

        
         
     สวัสดีค่ะ พี่กุ๊กกิ๊ก สุดสวย ใจดี๊ ใจดี
     
    สวัสดีค่า คุณน้อง แหมชมกันขนาดนี้ เขิลแย่เรยยย
     
    พี่กุ๊กกิ๊กคะ น้องมีคำถามอยากจะถามพี่กุ๊กกิ๊ก ซัก 2-3 ข้อ หวังว่าพี่กุ๊กกิ๊กจะไม่ว่าอะไรนะคะ
     
    ไม่ว่าค่ะ ไม่ว่า ถามได้
     
    พี่กุ๊กกิ๊กคะ น้องชื่นชอบพี่แก้ว มานานแล้วค่ะ พี่เค้าน่าร๊าก น่ารัก เนอะคะ
     
    ช่ายค่ะ พี่เห็นด้วย
     
    น้องติดตามผลงานของพี่แก้วมานานแล้วค่ะ อยากทราบว่า เร็ว ๆ นี้พี่แก้วมีผลงานอะไรให้ติดตามบ้างคะ
     
    อ๋อ ตอนนี้เท่า ๆ ที่รู้ พี่แก้วของน้อง กำลังขมักเขม้นอยู่กะโปรเจคโอมานอ่ะค่ะ
    เห็นว่าจะมีพรีเซ้นต์เร็ว ๆ นี้ อย่าลืมติดตามนะคะ นอกจากนี้ ก็เห็นจะมีพรีเซ้นต์ของบงกช ตามมาอ่ะค่ะ
     
    อีกคำถามนะคะ ไม่ทราบว่าพี่แก้ว มีแฟนแล้วยังคะ อิอิ
     
    คำถามนี้ตอบยากนะคะ คุณน้อง แต่จากที่พี่ให้สายข่าวไปสืบมาเนี่ย พี่แก้วเค้ายังโสดค่ะ ไม่มีแฟน มีแต่คนสนิท เพื่อนที่รู้ใจ คนใกล้ตัว อะไรเทือกนี้อ่ะค่ะ มีทั้ง หนุ่มไทย หนุ่มเทศ ตั้งแต่วิศวกรยันคนขับรถบัส โน่นแน่ะค่ะ
     
    แหม รบกวนพี่กุ๊กกิ๊ก ตอบคำถามมาหลายข้อแล้ว เกรงใจจังเลยค่ะ
    ข้อนี้ข้อสุดท้ายแล้วค่ะ ขอวันเดือนปีเกิด พี่แก้ว ได้มั๊ยคะ
     
    รบกวนอะไรกันคุณน้องขา พี่กุ๊กกิ๊ก เต็มใจตอบปัญหาให้คุณน้องอยู่แล้วค่า
    สำหรับวัน เดือน ปี เกิด ของพี่แก้วของคุณน้อง ตรงกะวันที่ 13 กันยา ค่ะ ส่วนปีอะไร
    รบกวนคุณน้องไปถามพี่แก้ว เอาเองนะคะ ใบ้ให้นิ๊ดนึงว่า อายุเนี่ย ใช้นิ้วทั้งมือทั้งเท้า
    นับไม่ครบอ่ะค่ะ อุอุ
     
    ขอบคุณนะคะ พี่กุ๊กกิ๊ก วันหน้าจะเขียนมารบกวนใหม่ สวัสดีค่ะ
     
    ได๊ค่า ^^ สวัสดีค่ะคุณน้อง
                                                    
         
     
    November 21

    ภาษาไทยวันละคำ

     
    ภาษาไทยวันละคำวันนี้ ขอเสนอคำว่า "ขึ้นคาน"    
     
    อ๊ะ อ๊ะ อย่ายิ้ม อย่าหัวเราะ วันนี้สาระล้วน ๆ
     
    วันก่อนได้อ่านนิยายเรื่องนึง ได้ความรู้ใหม่ เค้าบอกว่า....
     
    คำว่า "ขึ้นคาน" เนี่ย จิง ๆ แล้วไม่ได้มีที่มามาจาก บ้าน อย่างที่หลาย ๆ คนคิด
    แต่มาจาก เรือ
     
    เค้าว่ากันว่า เมืองไทยสมัยก่อนเดินทางกันด้วยเรือ อันนี้ใคร ๆ ก็รู้อยู่แล้ว
    ทีนี้พอใช้ไปนาน ๆ เรือมันก็จะเสีย จะต้องซ่อม
     
    วิธีการซ่อมของเค้าก็คือ เอาเรือขึ้นไปวางบนคาน ขณะที่น้ำปริ่ม ๆ แล้วรีบซ่อมให้เสร็จ ก่อนน้ำลด เพราะอะไรน่ะเหรอ....
     
    ก็พอน้ำลดแล้ว ก็จะเอาเรือลงจากคานไม่ได้ ค้างเติ่งอยู่บนคานนั่นเอง
     
    น่ากัว
     
    ฉันใดก็ฉันนั้น เค้าบอกว่า เปรียบได้กะคน คือมันจะมีช่วงเวลานึงที่จะสามารถลง
    จากคานได้ แต่ต้องรีบนะ เพราะช่วงเวลานั้นมันจำกัด ถ้าพ้นช่วงนั้นไปแล้ว ก็.....ฮือ ฮือ
     
    เวลาผ่านไป ผ่านไป น้ำก็ค่อย ๆ ลดลงเรื่อย ๆ
     
    แล้วตอนนี้มันลดลงไปถึงไหนแล้วหว่า...
     
    ขอ นางแมว หน่อยค่ะ
     
                                     
    November 07

    วันดี ๆ

     
    Image Hosted by ImageShack.us    มีคนเคยบอกว่า ถ้าเรามองทุก ๆ วันอย่างมีความสุข
                    หาสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นใน แต่ละวัน เราจะพบว่าชีวิตนี้น่าอยู่ขึ้นเยอะ
     
    วันนี้ จะลองทำดู ^^
     
     
     
    สิ่งดี ๆ วันนี้
    - ได้ตื่นสายขึ้นมาอีก ประมาณ 5 นาที มีสุข ๆ
    - ขับรถในซอย มีคนเข็นมอเตอร์ไซด์มาชน อืม ดีจัง ถ้าเค้าขี่มา คงชนแรงกว่านี้
      แล้วนี่แค่ป้ายทะเบียนบิ่น งอ ไปเอง ไม่ได้หลุดออกมาซะหน่อย เนอะ
    - มาทำงานสาย แต่ก็ยังมีที่จอดรถหรู ที่ชั้น 6 ไม่น่าเชื่อ โลกนี้ดีกะชั้นจิง ๆ
    - เข้ามาในห้อง โอ้วววว มีคุกกี้ ตั้งรออยู่ อร่อยด้วย
    - พี่แก้วกลับจากแคนาดา มีขนมและหมีมาฝาก เย้ ขอบคุณนะคะ
    - วันนี้ ... ไม่อยู่ ดีสุด ๆ
    - งานไม่ใคร่จะมี ค่อนข้างว่าง มีความสุขตามอัตภาพ
    - ได้คุย msn กะคนที่ไม่ได้คุยกันนาน น๊าน นาน ถึงแม้ว่ามันจะรีบ offline หนีไปก็ตาม
       อันนี้ดีนะ อย่างน้อยเรา 2 คนก็ได้รู้ว่าอีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่
    - ได้แนะนำวิธีไล่นก โดยการทำหุ่นไล่กา ^^ กันไข้หวัดนก
       อันนี้ช่วยมนุษยชาติ เชียวนะเฟร้ย
    - วันนี้ เอาชนะอำนาจฝ่ายต่ำ โดยการ "เล่นเกมแค่เกมเดียว" ไม่น่าเชื่อ ดีจัง
      ได้กลับบ้านเร็วซักครั้ง
    - ได้เติมลมยาง อันนี้ดีสุด ๆ ตั้งใจจะทำมาหลายวันแล้ว
    - เติมลมเท่าไหร่ก็ไม่เข้า พยายามอยู่นาน น๊าน นาน กว่าจะถึงบางอ้อ
       อ๋อ ขับรถทับสายเติมลม ดีอ่ะ ได้ประสบการณ์ วันหน้าจะไม่ขับรถทับสายยางเติมลม
       อีกแล้ว
    - เติมลม ก้ม ๆ เงย ๆ สู้ชีวิต เหนื่อยดีนะ ได้ออกกำลังกายไปด้วย เค้าบอกว่า
       ออกกำลังกายวันละนิด จิตแจ่มใส
    - ขับรถกลับบ้าน เจอไฟเขียวเป็นส่วนใหญ่ มีความสุข ถึงบ้านด้วยเวลา 26 นาที
       เร็วกว่าเดิม ตั้ง 4 นาทีแน่ะ 4 นาทีเนี่ย ทำไรได้เยอะนะ
    - ได้ที่จอดรถข้างหน้าด้วย พรุ่งนี้จะได้ออกง่าย ๆ ไปทำงานเร็ว ๆ อิอิ
    - สุดท้ายแระ อันนี้ดีจิง วันนี้ขณะที่ก้ม ๆ เติมลมอยู่ ได้ยินเสียง ปุปุ เงยหน้าขึ้นดู
       เห็นพลุด้วย บรรยากาศดีสุด ๆ (ถ้าชั้นไม่ได้ยืน เหงื่อตก ถือสายยางอยู่นะ)
       มีลมเย็น ๆ พัดผ่าน ไม่ได้เห็นอย่างนี้นานแล้ว รู้สึกดีจิง ๆ นะ
     
      ขับรถกลับบ้านด้วยความสุข
     
      จิง ๆ แล้ววันนี้ก็ดีเหมือนกันนะเนี่ย
    November 05

    วันนี้เปลี่ยนเพลงแล้วค่ะ

    นิทานหิ่งห้อย

     
    วันนี้ขับรถกลับบ้านคนเดียวเหงา ๆ ดึก ๆ เย็น ๆ
     
    จั่วหัวมายังงี้ ไม่ได้เจอผีนะคะ จะเล่าให้ฟังว่า
     
    ได้ฟังเพลง ๆ นึง น่ารักดี

     

                                 

     

     

     
    บทสนทนาตอนเที่ยง ระหว่าง บู้ กะ คนขาย "ไผ่ทองไอศครีม"
    (ในที่นี้ ใช้ชื่อว่า "ไผ่ทอง")       
     
                                                    Image Hosted by ImageShack.us
     
    บู้ : พี่ครับ ไอศครีมถ้วยนึง ครับ
    พี่ไผ่ทอง : เอาแบบไหนครับ (มีแบบ ถ้วยเล็ก ถ้วยใหญ่ กรวย ขนมปัง)
    บู้ : เอาถ้วยคับ เอาถ้วยนึง
    พี่ไผ่ : (ขึ้นเสียงนิด ๆ) ก็แล้ว เอาถ้วยไหนคับ
    บู้ : ถ้วยใหญ่ เท่าไหร่คับ
    พี่ไผ่ : 20 คับ
    บู้ : งั้นตกลงคับ ผมเอาถ้วยเล็ก
    พี่ไผ่ : - -"
     
    ขณะนั้น พี่ไผ่ก็ตักไอติมใส่ถ้วย (เล็ก)
    บู้ : ไอติมมีรสไรมั่งคับ
    พี่ไผ่ : ก็ วะนิลา ช็อค กาแฟ เผือก สตอเบอรี่ ฯลฯ
    บู้ : งั้นไม่เอาเผือก
    พี่ไผ่ : .... (ตักไอติม) ใส่ไรมั๊ยคับ (มี มัน สับปะรด ข้าวเหนียว)
    บู้ : ไม่คับ (ทำหน้าเด็ดเดี่ยว)
     
    บู้ : เออ พี่คับไม่เอาไอติมสีเหลือง ๆ คับ เอา 3 สีพอแล้วคับ
    พี่ไผ่ : .. (ไม่พูดไร ตักจนเสร็จ)
    บู้ : เออ อยากใส่ข้าวเหนียวด้วยอ่ะ
    พี่ไผ่ : (ยื่นไอติมให้) น้องคับ "ความไม่มั่นใจ คือบ่อเกิดของความผิดหวัง" คับน้อง
    บู้ : .....(อึ้ง) (รับไอติมมา จ่ายตังค์) (งึมงำ ๆ) กรูจากินข้าวเหนียว.......
     
     
     
    บทสนทนา ตอนบ่าย ระหว่าง บู้ กะ คุณมีสุข แจ้งมีสุข

    คุณมีสุข : ค่ะ ขอเชิญผู้ได้รางวัล สุขภาพดี ขึ้นมารับรางวัลนะคะ เริ่มจาก รุ่นอายุ ไม่เกิน 35 ปีค่ะ (รุ่นไม่เกิน 35 ขึ้นเวทีรับรางวัล) รุ่น 35 - 45 ปีค่ะ (รุ่นต่อไป ขึ้นรับรางวัล) รุ่น 45 ปี up ค่ะ
    (บู้ เดินต๊อก แต๊ก ต๊อก แต๊ก ก้มหน้างุด ๆ ผ่านพรมแดง ขึ้นเวที)
    คุณมีสุข : (ตกใจเล็กน้อย) เอ่อ นี่พนักงานอายุเกิน 45 ของที่นี่เหรอคะ
    บู้ : (ก้มหน้างุด ๆ พึมพำ ฟังไม่เป็นภาษา แต่เราจะลองเดาดู) ถามทำ -อ หรอคับ
    คุณมีสุข : (สีหน้าโล่งใจ ในทันที) อ๋อ มารับแทน "พ่อ" เหรอคะ มิน่าล่ะ แหม กำลังจะชมอยู่เชียวว่า ที่นี่สวัสดิการดีนะคะ พนักงาน หน้าเด็ก หน้าตาผ่องใส
    บู้ : (ก้มหน้างุด ๆ เข้าแถวรับรางวัล)
    คุณมีสุข : (เกิดความลังเล เมื่อกี๊ฟังไม่ได้ศัพท์) เอ่อ เมื่อกี๊ บอกว่ามารับแทนใครนะคะ พ่อ หรือ แม่

     
    บู้ : (ยิ้ม แหยๆ) เจ้านาย!!! คับ
    คุณมีสุข : อ๋อ ค่ะ ค่ะ (เข้าใจในทันที)
    บู้ : (รับรางวัล ถ่ายรูป แล้วรีบจ้ำอ้าว ลงจากเวที)
     
     
    วันนี้ได้ เผาเพื่อน มีความสุขจังเรยยยย   
    October 28

    วันนี้อารมณ์ดีเหมือนบ้า ^^

     
    ดีใจจังงงงง
     
             
       
    ในที่สุด เราก็ทำสำเร็จ บางอย่างที่มันยาก ๆ พอทำเสร็จไปแล้ว
    มันก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิด เนอะ....
     
    ขอบคุณ ทุกคนที่ทำให้งาน presentation นี้สำเร็จ (อ้าว ก็กรูทำคนเดียวนี่หว่า)
    ขอบคุณ ทุกคนที่อดทนกับความเครียดอย่างไร้เหตุผลมาตลอด
    ขอบคุณ ทุกกำลังใจที่ให้มา
    ขอบคุณ ทุกคนที่เข้าฟัง present อันยาวนานนนน... อย่างอดทน (แก้ว แกหลับ ชั้นรู้)
    ขอบคุณ พี่แพงที่ต้องอดทน ไม่ตอบโต้ เมื่อชั้นโวยวายใส่ ด้วยความเครียด
                (โทษดินโทษฟ้า ไปตามเรื่อง)
    ขอบคุณ พี่แก้วที่โทร มาเยาะเย้ยตลอดเวลา
    ขอบคุณ แก้วที่จ่ายค่าข้าว และไก่ป๊อกกี้ให้ก่อน
    ขอบคุณ นุ่นที่ช่วยเราจากการ โดนจิกทึ้งทั้งเป็นตอนกินข้าวเช้า
    ขอบคุณ บู้ที่กลับมาทัน ฟัง present ชั้น ถึงแกจะหลงทางและเข้ามาช้าก็ตาม
    ขอบคุณ พี่ตุ้ยกะพี่โก้ สำหรับเสียงปรบมือนะคะ (ใครปรบมืออ่ะ จำไม่ใคร่จะได้)
    ขอบคุณ ท้องฟ้า สายลมและแสงแดด
    ขอบคุณ ขอบคุณ....
     
    ..ความดีใจ + โล่งใจ ทำให้คนเราเป็นบ้าได้..
     
    วู้ วู้ วู้ ^^